Autorzy

Projekt Na tropie dobrostanu. Przestrzeń wspólna został zrealizowany w Miejskim Teatrze Miniatura w Gdańsku przez Monikę Tomczyk, absolwentkę kursu „Kioski Troski”.

Monika Tomczyk

Absolwentka między innymi reżyserii teatru dzieci i młodzieży na Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, pedagogiki specjalnej na Uniwersytecie Łódzkim, Akademii Teatru Alternatywnego; instruktorka eksperymentalnego teatru tańca. Działa w sieci Partnerów Teatroteki Szkolnej. Pracuje jako pedagożka teatru w Miejskim Teatrze Miniatura w Gdańsku. Inicjuje, projektuje, realizuje działania edukacyjno-artystyczne w ramach Pracowni Teatralnych Inspiracji i programu „Edukacja do Kultury. Gdańsk”. Związana z łódzkim kolektywem Portiernia Sztuki. Monika jest pasjonatką sztuki, terapeutką integracji sensorycznej, reżyserką, przez wiele lat była również aktorką Teatru Logos w Łodzi. Laureatka Ogólnopolskiej Nagrody im. Haliny Machulskiej.

Opis

Inspiracją do podjęcia tematu regulowania emocji wśród dzieci i młodzieży była premiera spektaklu pt. Charlie zmienia się w kurczaka. To opowieść o chłopcu, który wciela się w różne zwierzęta, szukając sposobu, by poradzić sobie z trudnymi emocjami. Pedagożka teatru Monika Tomczyk zastanawiała się, co mogłoby być skutecznym narzędziem w teatralnej pracy warsztatowej z młodzieżą. Znakomitym punktem wyjścia okazał się zestaw książek Artura Gębki wydanych nakładem Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego.

Pozycje takie jak: Na tropie podejrzanych relacji, Na tropie podejrzanych myśli oraz Na tropie podejrzanych zachowań skierowane są do odbiorców w wieku 9–13 lat oraz pedagogów, nauczycieli i rodziców. Monika postanowiła potraktować książki jako teksty dramatyczne i przenieść opisane w nich ćwiczenia na scenę. Ostatecznie teatr podjął współpracę z sześcioma klasami szkół podstawowych (klasy 4–7) i zaprosił je do pilotażowego procesu teatralnego, którego efektem, w dalszej perspektywie, będzie wypracowanie formatu wspierającego rozmowę z zdrowiu psychicznym z młodymi ludźmi (na przykład jako grę teatralną).

Film

Pytania do refleksji

Jakie wyzwania związane z regulowanie emocji widzimy u młodych ludzi?
Czy wiemy, jak podjąć rozmowę z tą grupą?
Skąd czerpać rzetelną wiedzę i jakich narzędzi użyć?
Na jaką skalę działań się decydujemy?
Czy mamy przestrzeń na wstępne testowanie pomysłu?
Jakich tematów chcemy dotknąć poprzez działania teatralne: złość, wstyd, napięcie, lęk, relacje, impulsywność, smutek, nadwrażliwość?
Czy umiemy i czy czujemy się na siłach pracować z tymi tematami?
Czy potrzebujemy dodatkowych kompetencji w tym zakresie?
Czy potrzebujemy wsparcia metodycznego i specjalistycznego?
Czy są teksty kultury, które uważamy za inspirujące do podjęcia danego tematu?
W jaki sposób spektakl lub inny tekst kultury może stać się „bezpiecznym wejściem” w te rozmowy?
Jakie kompetencje są potrzebne, by łączyć pracę sceniczną z psychoedukacją?
Czy jest jeszcze jakaś grupa, która naszym zdaniem wymaga szczególnego wsparcia w rozmowie o zdrowiu psychicznym?

Kroki do wykonania

Możesz pobrać PDF ze szczegółowym scenariuszem, który ułatwi Ci realizację projektu w Twojej instytucji.

Inne praktyki

Wietrzny Telefon. Miejsce do rozmów z tymi, których nam brakuje

Mazowiecka Szkoła Zdrowienia

Kulturalne Centrum Samopomocy

Przewijanie do góry